PES

-I-

Nerede arıyorsan

Orada

Beklediğin tufan

Belleğinden sürekli silinip duran

Zamanın taşımaktan yorulduğu

Anılardan

Kopmak istemedikçe

Düzmeceyle gerçeğin

O şekilsiz çamuruyla

Kaplanıyor şimdi

Dünden yarına bulaşan kir

Özgeçmişine yazılıyor

Günbegün

Sen bir kurmacasın

Bulmaca sanıyor kimileri

Başkaları da beklemişti

Mülkün sandığın o elemi

Bekçiler gelip geçtiler

  -II-

Nerede duruyorsan

Orası kaçtığın yanlış

Varıp varacağın tek şey

İşte bu

Yaşadığın

Anlamsız dağılış

Birileri birşeyler söylemişti elbet

Senden bahseden

Birkaç dayanaksız methediş

Pes dedin tüm bunlara

Pes artık!

Güray ONOK

BAŞARISIZ ŞAİR

Git, başarısız şiirlerinle oyalan dedi. Zaten hiçbir işe yaramıyorsun! Bulaşık makinesini boşaltmaktan bile acizsin!.. Sürekli yapacağım diyorsun ama aylardır elektrikli süpürgeye elini sürmedin. O bunları söylerken “vahim “kelimesi geldi aklıma, hatta gözümün önünde havada beliriverdi. Durum vahim miydi? Elektrikli süpürgeyi boşaltmak ne kadar zor bir iş olabilirdi ki?.. Bulaşık makinesi diye düzeltti. Söylediğim hiçbir şeyi dinlemiyorsun zaten. Vahim büyük puntolara döndü: VAHİM. Ben de kendimden bir şey katmak için son harfin yanına bir nokta ekledim. Aslında müzikal bir bağırıştı ama o, sözlere dikkat etmem konusunda ısrar ediyordu. Müzik iyiyse sözlere ne gerek var ki?! Elektrikli süpürgeyi boşaltabilirim dedim. Nefesi kesilmişti. Söyleyecek söz bulamıyordu. Mutfak tezgahından kaptığı bıçağı bacağıma geçiriverdi. “Acı” kelimesi geldi aklıma, hatta havada beliriverdi. Vahim ve Acı’daki harfler birleşerek yeni kelimeler türetiyorlardı. ‘Hacim’ diye inledim... Sayıklamaya başladım. Hava. 

İmha.  

Vaıahmiac !..joker kullanabilir miyim?